Mechanizm zwrotniczy
gry dla dziewczyn Tanie loty Przepisy Kulinarne
Mechanizm zwrotniczy. Mechanizm ten składa się z następujących elementów: a) dwóch zwrotnic z czopami, na których są ułożyskowane przednie koła pojazdu, b) dwóch dźwigni zwrotnic (lewej i prawej), c) poprzecznego drążka kierowniczego, łączącego obie dźwignie zwrotnic, d) dźwigni kierowniczej połączonej z podłużnym drążkiem kierowniczym, e) podłużnego drążka kierowniczego. Mechanizm zwrotniczy w przypadku niezależnego zawieszenia przednich kół pojazdu różni się od poprzedniego tym, że nie ma najczęściej podłużnego drążka kierowniczego dźwigni kierowniczej, a poprzeczny drążek kierowniczy jest niejednolity i składa się, jak np. w samochodzie FSO Warszawa, z trzech części: drążka środkowego i dwóch drążków bocznych. Ramię kierownicze jest połączone bezpośrednio z drążkiem środkowym. Wszystkie części mechanizmu zwrotniczego są ze sobą połączone za pomocą przegubów kulistych, co umożliwia zmianę ich wzajemnego położenia we wszystkich kierunkach. Typowy przegub kulisty składa się z dwóch kamieni w kształcie miseczek i sworznia kulistego. Sworzeń kulisty może się przekręcać względem kamieni we wszystkich kierunkach; zwykle jest on osadzony nieruchomo w jednej i łączonych części, a kamienie ruchomo w drugiej. Kamienie mogą być dociskane sprężyną o docisku regulowanym. Często jednak przeguby są nierozbieralne. Zwykle przeguby kuliste ze względu na swój charakter pracy wymagają dobrych warunków smarowania. Zapas smaru w przegubie uzupełnia się przez smarowniczkę, osadzoną zwykle w głowicy nakręconej na końcówkę drążka. Niekiedy w samochodach osobowych, a nawet ciężarowych, stosowane są przeguby kuliste zaopatrzone w elementy sprężyste pracujące według zasady silentbloc. Przeguby takie skutecznie tłumią drgania, uderzenia i wstrząsy przejmowane przez układ kierowniczy i nie wymagają smarowania. Jak już wiadomo, aby samochód mógł poruszać się po krzywienie bez poślizgu (niepożądanego z uwagi na możliwość zarzucenia pojazdu i przedwczesne zużywanie się opon, układ kierowniczy powinien ustawiać koła kierowane w sposób zapewniający toczenie się ich po łukach o wspólnym środku krzywizny, leżącym na przedłużeniu osi obrotu tylnych kół samochodu. Warunek ten spełnia się przez powiązanie drążków układu kierowniczego w tzw. trapez kierowniczy. Trapez ten stanowią: oś przednia pojazdu, drążek poprzeczny oraz dźwignie zwrotnic. Wskutek tego, że odległość wierzchołków trapezu A i B leżących na drążku poprzecznym jest mniejsza niż odległość wierzchołków C i D leżących na osi przedniej, zawsze zostaje spełniony warunek większego skrętu koła wewnętrznego niż zewnętrznego. Dalszy skręt prawego koła w prawo powoduje jedynie nieznaczne przesunięcie drążka poprzecznego w lewo. Tym samym skręt koła lewego będzie więc mniejszy niż prawego. W taki sam sposób będą zachowywać się koła przednie pojazdu podczas skrętu w stronę przeciwną.